چند قطعه بر روی هم سوار می شوند تا مکانیسیم شکل بگیرد و اگر این مکانیسم کار مفیدی انجام دهد به تعریف ماشین خواهیم رسید ، ماشین مجموعه ای از یک یا چند مکانیسم است که در تبدیل انرژی یا انتقال نیرو عمل می کند ،اگر در غیاثی کارتون و کاریکاتور را با یک ماشین مقایسه کنیم اول لازم است تا هدف یا کار مفید این ماشین (کاریکاتور) را تعریف کنیم . به راستی کاریکاتور یا کارتون هدف خاصی را دنبال می کند یا اصلا کار مفیدی انجام می دهد؟
انواع کارتون به مثابه مکانیسم های آن ماشین می باشند .کاریکاتور چهره ،کمیک استریپ ،کارتون های ژورنالیستی ،کارتون های روشنفکرانه ،کارتون های نمایشگاهی و غیره دست به دست هم می دهند تا این ماشین (کارتون و کاریکاتور)
تبدیل انرژی کند و آن تبدیل به کمک زندگی انسان بیاید و گرنه این کاریکاتور ها که ما می کشیم هیچ ارزشی جز خود نمایی نخواهد داشت پس لازم است تا ببینیم در دنیای کاریکاتور چگونه می توانیم با مردم و برای مردم باشیم.
تکلیف کارتون های ژورنالیستی مشخص است این کارتون ها در جهت ارائه دیدگاه صاحبان اثر پیش می روند و بیانگر نگاه سیاسی و اجتماعی آفرینندگان آن می باشند .
کمیک استریپ ها بیشتر نگاهی طنز آلود به یک اتفاق ساده اند و منظور عمده آن سرگرمی اند .
کارتون های بدون شرح و روشنفکرانه هم شاید دید فلسفی و جهان بینی صاحبانشان را بیان کنند .
اما کارتون های نمایشگاهی که بیشتر کارتونیست های ایرانی امروزه به سراغ آن می روند جای بحث زیادی هست،این گونه آثار بیشتر نگاه صاحبان گالری ها و برگزارکنندگان جشنواره های رنگارنگ را انعکاس می دهند و در نگاهی از میان مردم دور می شوند .
اگر بتوانیم تعریف درستی از کاریکاتور و هدف آن برسیم شاید راه آینده را راحتتر و درست تر بپیماییم.
