هر از گاهی شاید عجایبی را دیده باشید که آتش بدون دود و قالیچه پرنده هخامنشیان، و چشم مصنوعی شهر سوخته را واقعی بنمایاند و شاید سخنانی را شنیده باشید، که لطیفه های ملانصرالدین را تراژدی جلوه دهد . در لابلای لایه های ترک خورده احساسات انسانی قوم کرد ، که صبوری و عمق غوطه وری در خویشتن ، از مردم کوچه و برزن گرفته تا متفکرینی که، گرمای وجودشان نوید برآمدن وجودهایی رو به سوی تکامل وجودی را درهنگام برخورد با دیگری، دیده ایم و با بوییدن آنهاست که این توصیفات جان می گیرند و فدا می شوند .
اکنون در عصر ارتباطات که تمام آزادی خواهان دنیا، جان دادن کودکی در دامان مادر مرده اش را زیر موشک هایی که به یمن پیشرفت بشر ، آخرین نفسهایش را برای کف زدنهای حقوق بشر می کشد ، می شنوند و همین ارتباط است که آدمهای کوره ده های شهرهای محروم ، سلیقه میلیاردرهای آمریکا و اروپا را فرهنگ خود می نمایاند .
یکی از آن عجایب ، حتی عجیب وخنده دارتر از شکست ارتش چند میلیونی خشایارشاه در برابر چند ده نفر یونانیان ، شاید در این عصر یافتن کسی است که، واژه کاریکاتور را نشنیده باشد . البته می دانم می گویید چنین فردی و دراین عصر!.
می دانم اگر بگویم آنها را دیده ام ، به اندازه کسانی که عکس های ( کاتی کنج )توسط پروفسور کروکس را دیدند ، تعجب خواهید کرد . و باز هم می دانم که گردشگری کردستان با این نوشته که بر آمار توریست ها خواهد افزود، من را تشویق خواهد کرد . و چون نمی خواهم تا قله هایی که خودشان را در آنجا می بینند، پایین بیایم ، و تکرار حرف هایشان در رابطه با کاریکاتور، در شان این قلم و مخاطبانش نیست لذا ، به اشاره هایی در حد شناخت فضای هنری کردستان بسنده می کنم .
در رابطه با ارائه آثار هنری ، از حساسیت های کارشناس هنری و شرح وظایفش در رابطه با ، امور اجرایی و فرهنگ سازی و حمایت از هنرمند و بسترسازی و معرفی و شکوفایی و .... زیاد شنیده ایم . ( هر چند اکثر کارشناسان ما کاردان هم نیستند ) .
اگر علم در ثریا را پذیرفته باشید مطمئناً این را نخواهید پذیرفت که ، کارشناسان هنری ارشاد اسلامی ، کاریکاتور را توهین ترجمه کرده باشند . می دانم که حاضر به پذیرفتن آتش بدون دود هستید ، اما این جملات را توهینی به شعور مخاطب نسبت می دهید . اما ای کاش واقعیت نداشت تا هنر در کردستان را در زیر منگنه نبینیم .
در اولین برخوردی که با یکی از کارشناسان هنری در رابطه با مجوز تعلیقی ( بخوانید لغو شده ) داشتم ، برای شرفیابی یکی دیگر از کارشناسان که علت اصلی بگیر و ببندها ، متهم و گریزها ، چپ چپ نگاه کردن و زیر چشمی ما را پاییدن بود ، یک روز دیگر راه بود . روز بعد آقای حمید رضا زری کارشناس هنر ، جرم ما را توهین به هنرمندانمان اعلام کرد و گفت (( اگر کاریکاتور من رابکشی ، از تو شکایت می کنم )) بله، هوای شعور مخاطب را هم دارم ، اما این عیناً گفته خود ایشان است .
چنین فضایی که کارشناس هنری ، فرق بین کاریکاتور و کارتون ، اصلاً چه می گویم ، معنی کاریکاتور را نشنیده است خودتان مجسم کنید .
بنده پیشنهاد می کنم دوستانی که ناراحتی قلبی دارند بقیه نوشته را نخوانند !
بحث به اینجا ختم نمی شود و آقای زری در لابه لای کلمات تهدیدآمیزشان ، حرف آقای بهزاد تارا را پیش کشیدند ( درست فهمیدید ، بهزاد تارایی که می گویند کاریکاتوریست است ) و آقای زری این جمله را تکرار می کردند که (( بهزاد تارا گفته از آنها برای کاریکاتور چهره ام ، شکایت می کنم )) .
روی سخنم با آقای تارا است ، آقای تارا این شمایید که مدعی سی سال فعالیت هستید؟
آیا مقدمه کتاب خودتان که ، آقای روحانی آن را نوشته اند ، خوانده اید ؟( جدا از نقد و بررسی آثار کتاب ، که مقاله ای د یگر می طلبد ).
آیا برای کشیدن کارتون ها و کاریکاتورهایتان از آن شخصیت ها مجوز کتبی و حقوقی گرفته اید ؟ آیا برای کارهایی که در قالب کارتون سرتاسر توهین آمیز و از نظر معنایی سطحی ، اجازه نامه داشته اید ؟ و آیا آن نم محبوبیتی هم که در بین مردم کرد دارید به خاطر کاریکاتوریست بودن شما نیست ؟ آیا اگر در این به قول خودتان سی سال ، در زمینه کاریکاتور استان تاثیر گذار بودید ، اکنون کارشناسان ما چنین برخوردی داشتند ؟
آیا اصلاً شما اثر من را دیده اید که هم چون آقای زری ، آن را مانند گودزیلا و تمساح،و از نظر روانشناسی خون ریز فرض کرده اید ؟ و چنان که خود گفته اید که حرف های آقای زری در رابطه با اثر من را قبول دارید آیا این ذهنیت را که اصلاً از روانشناسی چهره چیزی نشنیده اید را قوت نمی بخشد ؟
این شیوه حمایت شما از افرادی است که در این عرصه فعالیت می کنند ؟ چون توقع افتخارآفرینی از شما نیست .
البته روی سخنم با شماست و از کارشناسانی که زحمت search کلمه کاریکاتور در اینترنت را به خود نمی دهند ، توقعی غیراز همان حرفها که حد هنری خود را ارزش گذاری می کنند ، نیست . کارشناسی که شرط لازم برای نمایشگاه را ، اجازه کتبی و حقوقی از تک تک افراد می داند . و اینان فضایی به وجودآورده اند ، که سالها تجربه ی همین برخورد در عرصه نقاشی را ، با آنها داشته ام .
بعد از چند روز نوبت به خان سوم می رسد دیدار با معاون فرهنگی و هنری ارشاد استان . برای دیدار ایشان دو هفته باید صبر کرد ، بعد از دو هفته ، چهار ساعت و نیم پشت در باید ایستاد . و بعد از بیست دقیقه در باره کاریکاتور و هنر حرف زدن ، ایشان همان اجازه نامه کتبی و حقوقی از تک تک افراد را تنها چاره می داند . و بعد از مدتی آخرین راه را تعهدی حقوقی، مبنی بر متعهد بودن در قبال هر نوع برخورد ، شکایت ، نقد در سایت ها و ... را متقبل بودن می دانستند ، و فکر می کنم تبسم من به خاطر فکر کردن به، اجازه کتبی و حقوقی هنگام گفتن (( خب پنج شش نفر از این هنرمندان عراقی هستند و چند نفرشان در قید حیات نیستند و آنهایی هم که در ایران هستند ، مثلاً آقای شهرام ناظری را کجا پیدا کنم ، با این احوال حتما چند سال طول خواهد کشید )) را درک نکرده باشند .
اکنون آقای شریعتی ،آیا همچنان که خدمتتان عرض کردم ، چنین برخوردی توهین به دنیای کاریکاتوریست ها نیست ؟ آیا توهین و نفی شخصیت هنری ، هنرمندان کردی که کار کرده ام نیست ؟ ایا شعور هنری آقایان شهرام ناظری ، مظهر خالقی ، عباس کمندی و ... را این طور ارزیابی می کنید ؟ و آیا با چنین قضاوتی در باره تعهدی در قبال عملکرد افراد جامعه ، مردم را محکوم در برخورد با هنرمندانشان نمیکنید ؟ آیا شما در نمایشگاههایی که در سنندج برگزار می شود حضور داشته اید ، که اشتیاق و شعورشان در برخورد با آثار هنری و هنرمندان را بدین صورت زیرسئوال می برید ؟ آیااز برخورد مردم ،در نمایشگاههای نقاشی من و دیگر دوستان را نشنیده اید که بزرگترین حامی و مولد انرژی برای ادامه حرکت هستند ؟ با این رویکرد فکر می کنم که سخنرانی های مقام رهبری در سفر کردستان مبنی بر استان فرهنگی را ، استان بی فرهنگی شنیده باشید .
و آیا (( هر کاری دلت می خواهد بکن )) جواب معاون فرهنگی و هنری ارشاد، در قبال چهار روز هر روز چهار ساعت پشت در اتاقتان ایستادن یک هنرمند است ؟
و در آخر چون می دانم دیگر دوستان فعال در حوزه کاریکاتور ایران ، هم چون ملت ایران ، کردستان را هم جزیی از خود می دانند لذا ، جهت تفهیم کارشناسان ما در باره کاریکاتور ، املاء کلمه را به چند رسم الخط و با فونت بزرگ همراه با معنی آن بنویسند ، که شاید فرجی حاصل شد .
و باز هم می دانید که می دانم، آقایان کارشناسان به دلیل نا آشنایی با املاء کاریکاتور، کلمه دیگری را پیگیری کرده اند ، که معنی توهین می داده است .
