.::: هوپ کارتون :::.

February 11, 2008

نقد مي كنیم پس هستیم. آفرين به ما

مهناز محمودی - آرش پورجبار

طبق اصل هيچ ماست فروشي بد ماست خودش نمي گه ما هم به عنوان يه كارتونيست هيچ وقت گير و گرفت نشريات كاريكاتوري رو نمي گيم اما دليل نميشه چون ما نمي گيم همه چي در حد سوئيس و بلبل و گل جمعا و گلاب هم مياد ايشالا.اما حالا كه كسي نيست جز خودمون لطفا كلاه ها به رسم قاضي ها به صف ............
چند تا مجله نشريه يا كلا تك ورق و چند ورق سراغ دارين كه با يه آهنگ ثابت مرتب چاپ بشه جهت گيري خاص نداشته باش مهمتراز همه دو كلام حرف درس درمون رو كنه ؟؟؟؟؟؟بود؟ نبود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
"گل آقا" كه فتيله اش پائين. "طنز و كاريكاتور" عصا ,چوب زير بغل ,زخمي ."كيهان كاريكاتور" اوف اوف تضاد طبقاتي." ايران كارتون "مال از ما بهترون .سراغ سياه لشكر هاي چلچراغ ,سروش جوان و همشهري جوان نريم سنگين تريم .
همه ي اين هاي كه اسم بردن گير دارن ,نقطه قوت هم شايد ,اما نقد سازنده يا كوبنده پاي كسي كه جرات داشته باشه و بنويس يا بگه . نقدي كه از طرف ما باشه به جرم شهرستاني بودن {تاكيدا تبريزي بودن } محكوم به فناست پس مي رم سراغ خودي ها كه حداقل يه تقه باشه.
""كاريكاره""" تنها نماينده مكتوب فكو , قطب كاريكاتور اما صبر كنين اين نشريه مي تونه اين همه پسوند و پيشوند رو باركش كنه؟؟؟؟؟
اصلا تا كجا كشيده ؟؟؟؟؟؟
طفلكي تونسته سر پا وايسته يا هنوزم زانو هاش رو ويبره است؟؟؟؟
مي گن دندون هاي اسب پيش كشي رو نمي شمارن و هر چي از دوست رسد عجيب نيكوست حتي اگه ...... هم باشه اما يه عليه الرحمه ديگه اي گفته پيشكشي يا بايد لايق گيرنده باشه ,يا دهنده از خودش لياقت نشون بده. حالا يكي بپره تو بقچه اين بچه 6 ساله وقتي بعد يه سفر رفت رسيد مثلا مشهد خواست سوغات كاريكاتور تبريز رو كن لپ هاي گلي اش سرخ نمي شه يا خودش سرخ و سفيد نمي شه؟؟؟؟؟؟؟؟
روي جزئيات ريز نشيم بهتر چون آمار سوتي هم بالا ميره اما كليات و چار چوب ميشه روش قالب گذاشت .من از شماره 17 كاريكاره رو دارم پس مبنام همين23 شماره است :
1.قد اين گزارش نامه داخلي مشكل تغذيه داره 6 سانتي متر نوسان , گاهي ديلاق بعضي وقتا آب رفته مثل پاچه شلوار حسني .
2.رنگي بودن يا دو رنگ بودنش كه عجيب مربوطه به تاس منچ وقتي 6 يا 3 بياد ميشه صفحه ها رو رنگي ديد اما اگه 1 , 2 , 4 , 5 بياد صفحه ها به دو رنگي ميل ميكنه و گلش ميشه سياه سفيد شماره آخر {اعلاميه ترحيم آبرومند}
3. دست و پا زدن واسه ياد گرفتن زبان بين المللي انگليسي. اما تا امروز نفهميديم اين همه كلاس فوق و برو بيا افاقه كرده يا نه؟؟؟؟؟؟؟تيتر انگليسي متن فارسي. خواننده بيچاره گل چه رنگي و مال كدوم منطقه رو به سرش بگير ؟؟؟تاكيدام روي رفقاي اونور آبيه بالاخره هر كي با يه دردي مي ميره ما هم از درد نوع دوستي.
4.بخش اينتر كارتون مثل مرده بي صاحب مي مونه يه شماره مياد دو تا شماره فلنگ رو مي بند تا يكي بعدي يه دالي مي زنه.
5. اين صفحه {هر شماره با يك كاريكاتوريست } جز فاميل هاي واتو واتو. تغيير هويت در جيك ثانيه بودنش بستگي به خيلي شرايط داره مثلا ,مطلب باقي بخش ها رو داريم يا نه هوا افتابي يا ابري ,اصلا ببينم مطلب داريم؟؟؟؟قرار بود كي رو معرفي كنيم ؟
6. زبان نوشتاري و لحن نقل مطلب بعضي وقتا عصا قورت ميده در حد سازمان ملل گاهي دست به گردن مي شيم با هم چايي مي خوريم
7. بخش مربوط به اطلاعات مسابقات رو نخونين هيچ اتفاقي نمي افته مطلب تاريخ گذشته خواندن نداره راستش شايد براي خالي نبودن عريضه ميارنش البته بزنيم به تخته اين شماره آخري چند تا رو كردني داشت .شكر
8.چاق و لاغر شدن متناوبي رو هم خودتون داشته باشين.
9.گير اصلي تو قحطي مطلب.كاريكاره شايد براي تازه وارد ها لنگه كفش باشه اما بعد چند شماره دمپايي پاره هم نيست.
10. اين آخري هم باشه طلب پايه ها .
اين نوشته يه نقد از ديد من ,خواستم ايراد هاي تنها نشريه كاريكاتور تبريز رو بگم آخه خيلي زور داره كساني كه تنها ورق چاپ شده به اسم شون كارنامه هاشون بيان دست به كمر بزنن تريپ نقد بر دارن .نكات مثبت كاريكاره باشه تا بعد شايد روزي كه همه ي اين ها رفع شدن.اما گفته باشم از تك تك بچه هايي كه تا سر پا ايستادن امروزه كاريكاره باهاش قدم به قدم اومدن ممنونم صميمانه و از ته ته ته قلب .
اين نكته آخري سفارشي مال خواننده هاست حالا يا هوپ كارتون يا كاريكاره بعد اين همه قصه ي كلثوم ننه بالاخره بايد يه نوك سوزن هم تكون بخورين كه نه؟
عصر كفتر و چاپار و بكش و بيار و ببر گذشته شكم خالي و كوچك كاريكاره با 4 - 5 تا مطلب درست درمون پر مي شه و گرنه چاپ شدنش همچين آب حيات هم نيست نبود هم نبود .

***
شماره 4 کاریکاره ؛ چند کاریکاتور از یک نام و یک مطلب با نام « چرا کاریکاتور ... ؟!! » از خانم سحر اشرافی می تواند آن را به یک نشریه داخلی انجمن کاریکاتوریستهای تبریز نزدیک کند.
شماره 10 و 11 ؛ باز هم چند کاریکاتور از چند نام مشخص با این تفاوت که یکی دوتا مقاله و مطلب خورد از الهام پیشداور – رحیم اصغری و فرید مختاری پور می توان در صفحه 5 آن پیدا کرد.
در سرمقاله شماره 12 و 13 به قلم آقای اصغری آمده است { ... مطمئنم همه ما قدر این فرصت ها را می دانیم، لایق این لحظاتیم و آگاهانه خواسته های خود را از این هنر دانسته و به سوی گسترش این هنر جذاب می پردازیم.} آیا فرصت آن نرسیده تا هدف خود را از گزارشنامه داخلی انجمن بازنگری کنیم.
شماره 14 و 15 ؛ « نقد یک اثر ... » نوشته رحیم اصغری تنها مطلب و تنها چیز چاپ شده بدرد بخوری بود که می توان در آن یافت و مطلبی در صفحه آخر با نام « نمره صفر برای دیکته کیهان کاریکاتور » و با امضای « تقریباً همه کاریکاتوریست های تبریزی » چاپ شده است ، ما را وادار به تحسین می کند و محافظه کاری که از گردانندگان انجمن سراغ داریم را زیر سوال می برد.
شماره 16 و 17 که به اشتباه 15 و 16 چاپ شده و شماره 17 ویژه نامه ای از برای نخستین جشنواره تبریز.
شماره 19 « خلاقیت های بصری » از رحیم اصغری و گزارشی از دور دوم انتخاب هیئت ریسه انجمن.
شماره 20 « رهایی از قواعد » باز هم از اصغری و مطلبی در مورد کامیل یاووز که چند شماره ایست آبونه این گزارشنامه شده است.
در سرمقاله شماره 22 « چه بسیار شاگردان خوب و مستعدی را به جهت این عفونت از دست داده ام و می دانم که ... یا ... آخرینشان نیستند همانطور که اولینشان هم نبوده اند. مهم این است که چقدر از بچه ها توانایی مقاومت خواهند داشت ، من برای هنرمندان که صدها لوح را آویزه دیوار خالیشان کرده اندو کمبود هایشان را در آن می جویند بسیار متاسف می شوم.» و دیگر هیچ جز یک صفحه به آخر.
شماره 24 ویژه نامه جشنواره موش و گربه .
شماره 25 ؛ اکنون با خودم فکر می کنم : دنیا اینقدر وسیع بود و ما نمی دانستیم؟*
تلخیص از یک کتاب نوشته ندا تنهایی مقدم در شماره 26 و قسمت دوم در شماره 27 و نیمچه مطلبی از احسان گنجی در شماره 28 با نام « تولد کاریکاتور » کورسویی از امید را زنده نگه می داشت که آن هم دیری نپائید و در شماره 29 تنها « تلخیص کتاب » باقی مانده بود ( وقتی این شماره را ورق می زدم نتیجه سومین جشنواره ملانصرالدین جمهوری آذربایجان را دیدم و به یاد حمایت هایی افتادم که از طرف انجمن کاریکاتوریست های تبریز به عمل آمد تا من جایزه و دیپلم افتخارم را بگیرم که در آخر هم هیچ کدام از آنها را ندادند و من فهمیدم چقدر باارزش است عضو انجمن بودن!
« مختصری از تاریخچه انیمیشن » و نقد اثر نفر اول مسابقه بین المللی کاریکاتور تبریز ثمره شماره 30.
و اما شماره 31 اوج مطالب تخصصی کاریکاره بود. « به مناسبت روز جهانی انیمیشن » از وحید جدائی ، « نظریه دکتر ادموند در باره طنز » از ندا تنهایی و « مروری بر شکل گیری کاریکاتور در شرق » از آرش پورجبار و بیوگرافی کروت جووز.
شماره 32 با « کاریکاتور چگونه با مردم ارتباط برقرار می کند » از فخرالدین دوست محمدی و قسمت دوم مطالب ندا تنهایی و آرش پورجبار و نقد آثار موردیلو از رحیم اصغری چاپ شد.
شماره 33 که در کمبود و بحبوهه کاغذ ! کمی کوچکتر از اندازه همیشگی چاپ شده بود با دو مطلب و گرافیکی که متمایز از گذشته بود و با کمی اغماز می توان زیبا دید.
و شماره 34 کپی زشت از شماره 33 بود و شماره 35 « فعالیت در هنر و علل انحراف هنرمند » از امین دست بالا چاپ شد.
تا این شماره خود را به آب و آتش می زدم و نشریه داخلی انجمن کاریکاتوریست های تبریز که به راحتی به دست کاریکاتوریستهای کل کشور می رسد را در تبریز گیر بیاورم ولی بعد از این شماره دیگر نتوانستم تا این اواخر که شماره 40 آن را در سایت دیدم.
و این شماره آخر
سرمقاله ای از اصغری و مثل همیشه حرف هایی دوپهلو هم برای ما و هم برای غیر ما.
« آنها به اسب ها شلیک می کنند » در دو صفحه و « از وقتی استیومک کویین کاریکاتوریست شد » و « تاملی بر دیدگاه آقای نیستانی » پیرامون یک موضوع و حرفهایی بسیار پیش پا افتاده از دهان های اساتیدی بزرگ ! سر هیچ و چند صفحه ای که چه حیف شد.
و در جایی از همین کاریکاره آقای استاد علی دیواندری گفته بود:« شما حتی می توانید نشریه ای بهتر از کیهان کاریکاتور منتشر کنید ». حالا بعد از 30 شماره هنوز نتوانسته ایم !!!؟
--------------------------------------

*- از سرمقاله شماره 25

ارسال ایمیل