.::: هوپ کارتون :::.

March 4, 2008

خوشحال با « هـ » یا « ح »، مساله این است!

آرش پورجبار

از خوشهالی ، واشر صبرمان شل شد و مجبور شدیم بنویسیم. حتی اگر بلد نباشیم که خوشحال را با « هـ » می نویسند یا با « ح »

در پوستمان نمی گنجیدیم که پوست اندازی کردیم زیرا به شما پیشنهاد خواندن مطلب ما را می کنند ( هر چند به طنز هم باشد! ) و شما هم لطف کردید و از عاج فیل پائین تشریف آوردید و لحظاتی بوی لجن پراکنی ما را تحمل فرمودید

ای قلم با اهل قدرت ، این همه بد تا نکن

رازهای صاحبان زور و زر افشا نکن

گر دلت خواهد که سرتا پا بگیرندت به زر

از تملق گفتن و از چاکری پروا نکن

و ما نتوانستیم و نمی توانیم تملق بگوییم یا بادمجان دور قاب چین باشیم که اگر این گونه بود نه تنها به غلط املائی مان ایراد نمی گرفتید بلکه به عملکردهای اشتباهمان پرده می پوشاندید

وصل او مضحک تر از هجران و هجرش ، مسخره

از غزل هایش چه گوییم ؟ بیش از این ها خنده دار

ما که سر به سر هم گذاشتیم ولی این مطلب را برای آخرین کرکری به عرضتان می رسانم که حجت تمام شود ولی یادمان باشد که نقد یعنی نقد حتی اگر در وادی سلاخی باشد. امیدوارم اگر جرات کردید و پاسخی نوشتید چنان عاقلانه باشد که از قید پاسخ نوشتن بر آن بگذرم که این سخن ها هرچه طولانی تر شود نه تنها ضربه ای محکم بر هنر کارتون تبریز می شود بلکه بسیاری از دوستان آزرده خواهند شد

هر که گوید: « دو، دوتا باشد چهار تا » دشمن است

هرکس گفته که! « شیرین شد مربا » دشمن است

هرکسی افراشت گردن را، ستون پنجم است

هر که سر را یک کمی آورد بالا، دشمن است

در زمین انسان و حیوان و نبات و هم جماد

در هوا مریخ و ناهید و ثریا دشمن است

سنگ مشکوک است ، خاک و ریگ و ماسه متهم

آب مزدور اجانب، خار و خارا دشمن است

سرو سوسن ملحدند و نسترن مرتد شده

یاسمن گمراه و شب بوی دل آرا دشمن است

تنبک و تار و کمانچه آلت شیطانی اند

ساز و دفع معلوم والحال هستند و سرنا دشمن است

فرد نادان نور چشمان و عصای دست ماست

لیک هرکس هشیار و دانا، دشمن است

آن که طوطی وش کند تکرار هر شعر و شعار

بار جان ما و، هرکس که کرد معنا، دشمن است

دفتر اشعار « آرش » را بسوزانید زود

چون که این ملعون لاکردار با ما دشمن است

« آدم ها می گویند ، فقط به خاطر بقای نسل مان از ما محافظت می کنند . همیشه همین را می گویند ؛ اما من معتقدم آنها فقط برای این که ما ها را تحت فرمان خودشان داشته باشند ، این کار را می کنند. انسان موجود عجیبی است. او در اطراف خود فقط تحمل زیردستانش را دارد »*

***********************************

شعر های این متن از استاد حمید آرش آزاد می باشد

* از کتاب بازگشت شازده کوچولو نوشته ژان پیر داوید